اثر القای خلق مثبت بر افزایش امید در بین دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا

  نوع فایل :word

تعداد صفحه:۱۰۵صفحه

بشر به طور طبیعی در طول زندگی در این جهان با نگرانی‌ها و اضطراب‌های بسیاری رو در رو بوده و همواره جهت پیروزی بر آن‌ها و از میان بردن عوامل پیدایش آن‌ها کوشیده است. یکی از اهداف پیدایش مجموعه‌ی بزرگ اختراعات و اکتشافات بشر نیز، دست یابی به آرامش و آسایش در زندگی و مبارزه با یأس و ناامیدی بوده است. در یکی دو دهه اخیر در بین روان شناسان و دانشمندان علوم انسانی، مثبت اندیشی و داشتن نگرشی امیدوارانه نسبت به زندگی، به عنوان یکی از مؤثرترین روش‌های درمان بیماری‌های روانی بویژه ناامیدی و افسردگی(بهاری، ۱۳۸۸)، بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

برایرویت(۲۰۰۴) معتقد است به هر نسبتی که هیجانهای منفی مانند غم،خشم، نا امیدی و بد بینی در زندگی کم رنگ تر باشد، قابلیت های شخصی و اجتماعی در کنار آمدن با مشکلات و کنترل فشار های روانی افزایش می یابد. امروزه محققان در یافته اند که نقش امید  بالاتراز نیروی تسلی بخش در اوج احساس غم زدگی و ناکامی است (اسنایدر و لوپز،۲۰۰۵). امید نقش مقتدرانه و شگفت آوری در زندگی ایفا می کند و در عرصه های گوناگون از موفقیت تحصیلی و شغلی گرفته تا ارتباطات خانوادگی و اجتماعی مزایای فراوانی به همراه دارد(اسنایدر،۲۰۰۰). رشد امید در انسان به میزان زیادی معلول آموزش ها و یادگیری های او در جامعه، خانواده و یا طبقه ای است که وی در آن زندگی می کند.